Verhalen uit de praktijk

Lastige keuzes

Een trouwe klant van de praktijk heeft haar portie met de zorg voor dieren allang gehad. Hoge dierenartskosten, specialisten, medicijnen, zij kent het klappen van de zweep. Het weerhield haar na haar laatste hond, overigens op respectabele leeftijd overleden, niet om twee schatten uit het asiel te halen. Allebei op leeftijd met 12 jaar, maar toch enthousiast en zielsgelukkig met hun nieuwe baas.

Na een aantal maanden begon één van de hondjes af en toe te hoesten, niks bijzonders zou je denken, maar voor de eigenaar toch reden genoeg om langs te komen. Na een aantal onderzoeken en foto’s was de uitkomst een massa op één van de longen. En  weer kreeg de eigenaar een lange lijst voorgeschoteld  met keuzes die moesten worden gemaakt en beslissingen die moesten worden genomen. Niets doen, betekend onzekerheid, maar wel wat ondernemen is vaak het begin van een oneindige stroom van onderzoeken, bezoekjes aan de praktijk en specialisten en emoties die voor eigenaren vaak niet te overzien zijn als ze aan zo’n traject beginnen.

Zo ook voor deze eigenaar, in tranen nadat de dierenarts haar het nieuws verteld had en in de war van de hoeveelheid informatie die ze in korte tijd te verwerken kreeg. De eigenaar is naar een specialist gegaan, omdat ze toch wilde weten wat die massa in de longen nou eigenlijk was. Er zijn  biopten genomen en de conclusie was dat het een goedaardige tumor was, waarbij operatief verwijderen de voorkeur van de specialist zou hebben. Dit is een zware ingreep en de herstelperiode aanzienlijk en het hondje is al behoorlijk op leeftijd. Daarnaast, en toch niet geheel onbelangrijk,  bedragen de kosten ongeveer 4500 euro.

Na haar bezoek met de hond aan de specialist, wilde ze toch even een klankbord bij mij aan de balie. Het geld zou ze nog wel bij elkaar kunnen krijgen, maar voor wie zou ze de beslissing nemen om de operatie uiteindelijk door te laten gaan? Voor de hond of voor zichzelf? Vervolgens rees bij mij in gedachten de vraag: Maakt het je een slechte baas als je er voor kiest om je hond dan in de laatste weken of maanden die hij nog heeft, lekker hond te laten zijn? Of is het juist de minst egoïstische beslissing die je dit leven kunt nemen, om ervoor teIMG_2126 kiezen je dier te herinneren als speelse, vrolijke deugniet, in plaats van een hoopje ellende die aan de pijnmedicatie, met een kap om, roerloos in z’n mandje ligt? De eigenaar kiest voor de eerste optie, met medicatie om het de hond zo comfortabel mogelijk te maken en ik moet zeggen: bravo! Ik vind het de meest dappere beslissing die je in het belang van het dier, in deze situatie kan nemen. Want omdat de keuzes er zijn, wil toch niet zeggen dat je daar gebruik van moet maken? Met het steeds groter wordende aanbod in mogelijkheden van behandelingen voor ziektes en kwalen, zien eigenaren bijna door de bomen het bos niet meer. Bestralen, chemotherapie, zelfs protheses voor gecastreerde reuen omdat de eigenaar zijn hond anders geen “echte kerel” meer vindt. Stof tot nadenken als je het mij vraagt…

In laten slapen Rousseau

Waarom worden mensen en dieren met elkaar verbonden in dit leven?  Ik geloof erin dat dieren, maar zeker katten, hun toekomstige eigenaar zelf uitzoeken. In het geval van Rousseau had zij geen betere keuze kunnen maken, want het heeft haar in dit leven aan werkelijk niets ontbroken. Het hele huis was ingericht om het haar zo comfortabel mogelijk te maken. Zo kocht de heer des huizes ooit een nieuwe schommelstoel voor zichzelf, waar hij naar20151019_224542 eigen zeggen nooit gebruik van heeft gemaakt omdat de kat vond dat juist die stoel haar nieuwe lievelingsplekje moest worden.  Geen zin meer in het favoriete hapje? Maakte niks uit, stad en land werd afgereden op zoek naar een nieuw favoriet hapje voor de kat.

Ze ging mee uit wandelen, terroriseerde af en toe de buurthonden en kwam, als de dag voorbij was via het trappenhuis weer naar boven voor haar natje en haar droogje. Toen de kat ouder werd en het traplopen niet meer zo soepel ging, besloten de eiPICT1790genaren dat het tijd was om Rousseau binnen te houden. De kat was inmiddels ook wat minder opgewassen tegen de gevaren van buitenaf en nachten wakker liggen omdat de kat weer aan de wandel was, ging de thuisblijvers ook niet in de koude kleren zitten. Rousseau genoot van haar pensioen, tot het moment dat ze begon te kwakkelen. Dat is voor een eigenaar ook vaak het moment om stil te staan bij een naderend afscheid. Lastig, onomkeerbaar, maar ook onvermijdelijk want terwijl je hart misschien zegt: nee, zegt je hoofd: ja. Maar gaat dat met liefde niet altijd zo? Als lessen zijn geleerd en ervaringen gedeeld, dan moeten we door.

2015-08-08 17.37.35

Niet meer hier, maar voor altijd in onze gedachten.

Rousseau

Deze prachtige kat van 23 jaar jong is van Hans en Brigitte en zij zijn klanten van Dierenzorg at home van het eerste uur.  Rousseau is een dame op leefoto rousseauftijd, maar door een verzorging waar menig huisdiereigenaar nog een voorbeeld aan kan nemen, doet ze het nog hartstikke goed. Ze eet en drinkt goed, heeft af en toe nog een gek momentje en vermaakt zich prima. Tot een paar weken geleden, toen een van haar ogen ineens begon te bloeden. Dat was eigenaardig en verontrustend en ik vond het belangrijk dat er een dierenarts naar keek, want een bloedend oog was voor mij ook nieuw. Rousseau leek in eerste instantie een gescheurd derde ooglid te hebben en er werd een behandeling gestart met oogdruppels, waarvan ze in eerste instantie wel opknapte. Maar Jasper Monen, mijn baas en dierenarts,  had wel zijn ongerustheid uitgesproken over het oog, want hij had toch het vermoeden dat het ernstiger was dan op het eerste gezicht het geval was. Een tumor sloot hij niet uit en nu, een paar weken later is het ook zichtbaar dat het niet gaat om een “onschuldig” gescheurd derde ooglid, maar een tumor, waar de kat bij tijd en wijlen behoorlijk last van heeft. Wat is dan wijsheid? Breng je de kat onder narcose, met alle risico’s van dien op die leeftijd of maak je het de kat zo aangenaam mogelijk door het geven van de juiste medicatie. Er is voor het laatste gekozen en ik denk, alles afwegende, de enige juiste beslissing. De kat doet het super met de pijnmedicatie, heeft het zichtbaar naar haar zin en geniet van alles wat een dag haar zoal brengt! Ze wordt omringd door baasjes die zielsveel van haar houden, lekkere hapjes, verse vis, je kan het zo gek niet bedenken of het wordt voor haar geregeld.  Als dieren ouder worden, moet je soms lastige beslissingen nemen en dit is er een goed voorbeeld van. Je wilt het welzijn van je dier voorop stellen, maar tegelijkertijd nog geen afscheid nemen. Moeilijke keuzes, waar wij in ons beroep maar al te vaak mee te maken hebben. Wel altijd leuk en dankbaar dat je dan toch ziet dat het dier er weer bovenop krabbelt en nog niet helemaal klaar is op deze aardbol.

Summer 2.0

Werken voelt voor mij nooit als werken en als je dan ziet dat je op sommige momenten voor mens en dier echt het verschil kan maken,  is het voor mij een bevestiging dat ik het juiste pad ben ingeslagen. Deze foto stuurde de eigenaar van Summer mij en waar aan de buitenkant alleen nog een kale buik herinnert  aan de echo en andere onderzoeken,  lijkt Summer de draad weer opgepakt te hebben.  Ik blijf mij verbazen over de veerkracht die dieren hebben en het doet mij goed hem zo in zijn element te zien.  Zouden katten dan toch echt meerdere levens hebben?

summer in de zon

Nachtelijke work-out

Katten staan erom bekend de lekkerste slaapplekjes in huis te zoeken en vooral ook te vinden. Dozen zijn zeer geliefd, maar ook onder dekens, op kussens, je kan het eigenlijk zo gek niet bedenken of je kat nestelt zich er voor een diepe slaap.  Maar soms maken ze het wel erg bont. Zo vertelde een klant mij dat hij in het verleden een partner had gehad die de trotse eigenaar was van een grote, zware kater. Hij voelde niet zoveel voor de kat, maar zoals dat bij katten gaat, de kat was ondersteboven van hem. Waar hij ging, ging de kat. Op een ochtend werd meneer wakker met een drukkend gevoel op zijn borst, waar hij geen verklaring voor kon vinden. Met een ongerust gevoel ging hij naar de huisarts, want het zal je hart maar zijn! Verschillende onderzoeken wezen uit dat er met het hart van meneer niets mis was, er moest een andere reden zijn voor het drukkende gevoel op de borst. Na enig speurwerk bleek het antwoord dichterbij dan gedacht. De zware kater had al een poosje ’s nachts de borstkas van meneer gebruikt als favoriete slaapplek, waardoor de borstspieren van meneer behoorlijk wat te verduren hadden gekregen. De eigenaar had niets in de gaten gehad maar was opgelucht dat zijn klachten niets te maken hadden met zijn hart,  maar alles met een geheime nachtelijke work-out met een trouwe huisgenoot!

file

Summer

Het is voor een dierenarts niet altijd makkelijk te constateren wat een dier mankeert en vaak zijn er een aantal onderzoeken en vooral flink wat tijd nodig om uit te zoeken wat er precies met een dier aan de hand is. Dat was ook het geval bij Summer. Een prachtige, wat oudere, zwart witte kater, die al een poosje niet zo in zijn hum was. Hij was wat lusteloos, gedroeg zich anders dan anders, was ook wat afgevallen, maar wat de eigenaar vooral opviel was dat de kat zichzelf niet meer was. Een aantal onderzoeken volgde, maar ondertussen wilde Summer nog steeds niet eten. Het weekeinde stond voor de deur en de eigenaar was terecht erg ongerust over haar kat. Als een dier niet wil eten en drinken blijven er niet al teveel opties meer over. De dierenarts had wel een vermoeden van wat er met Summer aan de hand was en had daar al medicatie voor voorgeschreven, maar het allerbelangrijkste was dat hij voer en water binnen zou krijgen. Een uitdaging omdat de eigenaar echt het allerbeste met haar kat voorhad, maar zelf niet in staat was Summer deze intensieve verzorging te geven. Ik dwangvoeren summer 3kon gelukkig de helpende hand bieden met Dierenzorg at home en heb Summer het hele weekeinde kunnen voeren, vocht kunnen toedienen en zijn medicijnen kunnen geven. Dwangvoeren lijkt wat onvriendelijk, het heeft nu eenmaal een nare klank, maar eigenlijk is het niets meer dan het doorbreken van een neerwaartse spiraal waar een dier in terecht is gekomen. Door nauw contact met de eigenaar en de dierenarts te onderhouden, heb ik Summer echt verzorging op maat kunnen geven. Na het weekeinde waren de uitslagen van de onderzoeken bekend en kon de eigenaar samen met Summer verder werken aan zijn herstel. Hij is weer zelfstandig aan het eten en drinken en gaat weer naar buiten om zijn gebruikelijke rondje te lopen. Zo zie je maar weer, ook dieren hebben soms alleen maar een klein duwtje in de juiste richting nodig.

Voor altijd samen

Het in laten slapen van een dier, is een beslissing die altijd moeilijk blijft. Maar vroeg of laat komt een huisdiereigenaar er toch voor te staan. Tijdens een avondspreekuur komt een man met zijn (jonge) dochter om de poes in te laten slapen. Ze worden door de dierenarts naar binnen geroepen en na een poosje staan ze, met de ingeslapen poes in een doosje, voor de balie. Ik informeer wat er met de poes aan de hand was en de eigenaar antwoord, zich volgens mij groot houdend voor zijn dochter: ze was gewoon op. “Heeft u al een plekje voor haar in gedachten?” “Ja”, zegt de eigenaar, “we nemen haar mee naar huis, zodat ze samen met haar zus gecremeerd kan worden”. Hij legt uit dat de zus van poes na haar overlijden, zeven jaar geleden, zorgvuldig in de vriezer is bewaard, tot het moment dat ze weer samen konden zijn. Ik heb een traantje weg moeten pinken…

 321596__cats-love-in-winternight_p

 Los knippen dan maar?

Soms krijg je tijdens een werkdag wel hele vreemde vragen op je afgevuurd. Zo was er eens een mevrouw die belde omdat haar kat al een poosje een ontstoken staartdeel had en dat wilde maar niet opknappen. “Nu hangt zijn staart nog maar aan een klein stukje vast, zal ik dat dan maar los knippen…?”

l-Cat-tail

Uitstekende botten

De telefoon gaat en ik hoor aan de andere kant van de lijn snikken. “Wat is er aan de hand”, vraag ik en door de tranen heen hoor ik met horten en stoten de woorden: kat, boom en “er steken botten uit”.  Ik noteer haar gegevens en zeg haar meteen naar de praktijk te komen. Binnen tien minuten staan vader, dochter en de kat voor de balie. Ze hebben de kat voorzichtig in een doos gezet, want ze wisten niet zo goed wat ze ermee aan moesten. In één oogopslag zie ik dat de kat gespietst is door een lang voorwerp. Het gaat er via de linker oksel in en op de rug van de kat zie ik een bobbel zitten. De kat heeft het zichtbaar aan de stok gehad met een eehh… stok! We nemen de kat op en brengen haar onder zeil, want prettig voelt zij zich niet. De dierenarts heeft de kat geopereerd, omdat het eigenlijk onmogelijk was dat er geen inwendige schade was ontstaan. Maar het tegendeel was waar, de stok had geen noemenswaardige schade veroorzaakt en de kat mocht dezelfde dag alweer naar huis. Hoezo negen levens…

gary-patterson-wat-nu-kat-op-de-kop-aan-tak-hangend

 Sinterklaascadeautje

Zomaar een dag als dierenartsassistente. Donderdagochtend, lekker op tijd begonnen als om 08.15 uur de telefoon gaat. “Goedemorgen, ik heb hier een kat met een vishaak in z’n bek, kan ik komen?” Ja, natuurlijk, kom maar meteen naar de praktijk”. “Ja, maar dat duurt nog wel even, want hoe krijg ik de hengel en de kat in de auto?” Mevrouw, wat dacht u ervan om het lijntje even door te knippen”…(stilte) Oh ja, slim! Even later arriveert de eigenaar met de kat en krijg ik het hele verhaal te horen. Voor Sinterklaas had zoonlief een hengel cadeau gekregen, waar poes vervolgens ‘s nachts druk mee in de weer is geweest. Het resultaat zie je op de foto. Pootjes en lippen aan elkaar vast door de weerhaken. Poes hebben we maar even lekker in slaap gebracht, om de vishaak te kunnen verwijderen. Schade: 1 gedesillusioneerd kind, 1 hengel, 2 hechtingen in poes z’n lip en een aantal gescheurde voetzooltjes:                               Dank u Sinterklaasje!

foto kat vishaak

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>